Zencefilli ekmek

İlk defa bu yöntemle zencefilli kurabiye yapmaya çalıştığımda neredeyse mutfağı karamel buharıyla doldurdum, çünkü sıcak suyu el altında bulundurmayı unuttum ve yanmış şekerin üzerine dökünce her şeyin tencereden fışkıracağını düşündüm. Gülüştüm, topladım, tekrar denedim ve o zamandan beri bu tarife en az bir kez her mevsim dönüyorum, çünkü çok lezzetli, tadı tam "bizim" ve hem çocuklara hem yetişkinlere, sabah kahvesine ve atıştırmalık olarak çok iyi gidiyor.

Tüm bu işlemler, pişirme ve üzerini kaplama dahil yaklaşık iki saat sürüyor, ama hamurun birkaç saat soğuk kalması gerektiğini unutmamalısın, bu yüzden bu akşam ihtiyacın varsa başlamamalısın. Yaklaşık iki büyük tepsi çıkıyor, yani 40-60 parça (şekillere bağlı, ben küçük olanları sabırsızlıkla bekleyemiyorum). Zor olduğunu söyleyemem ama fırında ilk kez yapıyorsan da kolay değil - karamelden korkmamayı ve zencefilli kurabiyeyi fırında unutmamayı bilmelisin.

Malzemeler:
3 yumurta sarısı - hamura bağlılık ve renk verir, atlama
200 g karamel için şeker - gerçek zencefilli kurabiye tadı için
100 ml sıcak su - karamelin söndürülmesi için, burununu yakacak kadar buhar yapma
200 ml süt - homojenlik sağlar ve hamuru daha yumuşak yapar
200 g şeker (karamel için olan şekerden farklı) - bu bir hata değil, tam bu kadar, fazla koyma yoksa çok tatlı olur
3 tatlı kaşığı (silme) tarçın - bu tarifin ruhu, cimri olma
1 silme yemek kaşığı amonyum bikarbonat - tatlı kaşığın değil, yemek kaşığının kullan, taze olmasına dikkat et, nemli olmasın
50 g domuz yağı (ben domuz yağı alıyorum, ama istersen tereyağı da kullanabilirsin) - özel bir yumuşaklık verir, korkma, "yağ" tadı bırakmaz
Un - yaklaşık 1 kg benim için, ama unun türüne ve hamur yapma şekline bağlı
Üzeri için:
3 yumurta beyazı
250 g pudra şekeri
2 paket vanilya şekeri (yaklaşık 16 g)
1 tatlı kaşığı limon suyu

Hazırlanışı:

1. İlk olarak, şekeri (200 g) kalın tabanlı bir tencerede orta ateşte erit. Yanmasın diye ara sıra karıştır, sadece kahverengi olmasını istiyorsun, siyah değil. Tamamen eridiğinde tencereyi ocaktan al ve üzerine sıcak suyu dikkatlice dök (kaynar, sıçrayabilir ama hemen sakinleşir). Karıştır ve soğumaya bırak - hamura sıcak dökme, her şey bozulur.

2. Sütü ısıt (sadece ılık olmalı) ve içine amonyum bikarbonatı erit. Biraz garip kokar, endişelenme, pişerken kaybolur.

3. Büyük bir kapta, yumurta sarılarını ikinci grup şekerle (200 g) parmaklarınla granüller kaybolana kadar çırp. Eritilmiş domuz yağını (soğuk olmamalı) ekle, tarçın ve sütle bikarbonatı ekle. İyi bir şekilde çırpıcı veya mikserle karıştır.

4. Karamel sadece ılık olduğunda (sıcak değil!), karışımın üzerine dök ve tekrar karıştır.

5. Şimdi un aşamasına geç. Başlangıçta yaklaşık yarım kg un koy ve karıştır, ardından kalanını yavaş yavaş ekle, yeterince sert ama hala yapışkan bir hamur elde edene kadar. Çok fazla un koyarsan, bisküvi gibi sert olurlar. Hamurun hafif yapışkan kalması daha iyidir, çünkü buzdolabında bekledikçe sertleşecektir.

6. Hamuru streç filme sar ve en az 4-5 saat buzdolabında beklet, bazen bir gün boyunca unuttuğum oluyor. Önemli olan, soğuması ve "bağlanması", aksi takdirde masaya kötü yapışır.

7. Hamuru çıkar ve 10-15 dakika oda sıcaklığında beklet, böylece çalışılabilir hale gelir, ama fazla bekletme, yumuşar. İkiye ayır ki hepsiyle aynı anda uğraşmak zor olmasın.

8. Masaya biraz un serpiştir ve hamuru yaklaşık 0,5 cm kalınlığında aç. Daha ince denemeyin, o kadar iyi olmuyor. Şekiller kesin - ben ne bulursam kullanıyorum, yıldızlar, kalpler, küçük bardaklar, her şey olur.

9. Şekilleri yağlı kağıt serili veya az yağlanmış tepsilere koy, ama aralarında mesafe bırak (pişerken kabaracaklar). Tepsiyi fazla doldurma.

10. Pişirme: önceden ısıtılmış fırında düşük ateşte. Ben 160°C’de yaklaşık 6-8 dakika bırakıyorum ama takip etmelisin. Çok fazla kızarmamalılar, sadece kenarları hafif altın rengi olmalı. Çok uzun bırakırsan, başta sertleşirler.

11. Çıkar ve tamamen soğumaları için beklet, aksi takdirde glazür anında erir ve akar.

12. Glazür: yumurta beyazlarını mikserle sert bir köpük olana kadar çırp, pudra şekerini yavaşça ekle, karıştırmaya devam et. Mikserle çırpmak zorlaştığında (yoğun ve yapışkan hale geldiğinde), vanilya şekerini ve limon suyunu ekle. İyice bağlanana kadar çırpmaya devam et, akmamalı.

13. Ya süslemek için bir sıkma torbası kullan (ben bir köşesini kesilmiş bir poşet veya tatlı kaşığı kullanıyorum) ya da doğrudan glazüre daldır ve kuruması için yağlı kağıdın üzerine çıkar. Birkaç saat beklet, alt kısımları ıslak kalmaması için çevirebilirsin.

İşte, benim için böyle gidiyor.

Neden bu tarifi sık yapıyorum? Çünkü bu, dükkânlardan alınan kuru ve ruhsuz zencefilli kurabiye değil. Soğuduktan sonra, dışarıdan çıtır çıtır görünürler ama birkaç saat içinde (veya ertesi güne kadar) yumuşak ve hafif hale gelirler, ilk başta beton gibi görünseler bile. Ayrıca karamel ve tarçın aroması, satın alınan hiçbir şeyde yoktur. Hem atıştırmalık, hem tatlı, hem de özel bir tepsi için harika gider, kahve ile de mükemmel uyum sağlar. Bir kez yapıldığında, iyi saklanır ve hepsini bir günde yemek zorunda olmadığın için panik yapmazsın.

İpuçları, varyasyonlar ve servis fikirleri

İpuçları:
- Tarçında cimri olma, aksi takdirde tatsız bir şey çıkar.
- Amonyum bikarbonatı taze olmalı, aksi takdirde kabarmaz ve yumuşamazlar.
- Sıcak hamurla fazla uğraşma, her şeye yapışır ve sinirlenirsin.
- Kurabiyeleri fırında fazla tutma. Çıkarken hafif yumuşak olmaları daha iyidir, fırında sertleşir ve sonra masada yumuşar.
- Pürüzsüz bir glazür istiyorsan, doğrudan tepsi/kağıt yerine bir ızgarada kurumasını sağla.
- Çocukların varsa, süslemelerine izin ver, mükemmeliyetçi olmanın anlamı yok.

Malzeme değişiklikleri ve uyarlamalar:
- Domuz yağı: tereyağı ile de olur ama doku biraz daha "kek" gibi olur, o kadar yumuşak olmaz. Oruç tutanlar margarin deneyebilir ama aynı sonucu vermez.
- Glutensiz: glutensiz un kullan, ama daha azına ihtiyaç duyabilirsin veya biraz mısır nişastası ile dengeleyebilirsin.
- Amonyum bikarbonatı: kabartma tozu ile değiştirme, aynı değil ama hiç yoksa deneyebilirsin, başka bir şey çıkar, klasik zencefilli kurabiye olmaz.
- Yanmış şeker: karamel yapmaktan korkuyorsan, dükkandan karamel şurubu koy, ama aynı tadı vermez, bence.

Varyasyonlar:
- İstersen, tarçınla birlikte muskat, toz zencefil veya karanfil de ekleyebilirsin, ama ben tarçını tercih ediyorum.
- İstersen, hamurun içine kuru üzüm veya ceviz parçaları ekleyebilirsin ama o zaman güzel şekiller kesemezsin.
- Glazürü gıda boyası ile renklendirebilirsin, çocuklar için görsel efektler yapmak istersen.
- Şekiller herhangi olabilir, sadece yıldızlar ve çam ağaçları olması şart değil.

Servis:
- Siyah çay veya acı kahve ile harika gider.
- Diğer tatlılarla birlikte tabakta güzel dururlar ve diğerleri gibi "akmazlar".
- Çocuklar için, paket içinde veya kahvaltıda verirken, bisküviler gibi kırıntı bırakmazlar.
- Hızlı bir tatlı olarak biraz tatlı peynir kreması ile de gidebilirler ama bu klasik değil.

Sıkça Sorulan Sorular

1. Amonyum bikarbonatım yoksa sadece sodyum bikarbonat kullanabilir miyim?
Cevap: Evet, kullanabilirsin ama doku farklı olur - daha yoğun olurlar ve o özel yumuşaklık olmaz. Amonyum bikarbonat, havadar bir yapı sağlar ve pişerken koku kaybolur.

2. Zencefilli kurabiye pişirdikten sonra sert kalıyor, bir hata mı yaptım?
Cevap: Başlangıçta daha sert olması normaldir ama soğuduktan ve kapalı bir kapta birkaç saat bekledikten sonra yumuşarlar. Hala yumuşamazlarsa, fazla un koymuş olabilirsin veya fırında çok uzun tutmuş olabilirsin.

3. Domuz yağı tadı hissedilir mi?
Cevap: Hayır, kaliteli bir domuz yağı kullanırsan ve gerektiğinden fazla koymazsan tadı hissedilmez. Tereyağı kullanırsan, tamam ama doku biraz farklı olur.

4. Hamuru dondurabilir miyim?
Cevap: Evet, dondurulmuş halde çok iyi gider, iyice streç filme sar ve buzdolabında bir gece çözülmeye bırak. Çözüldükten sonra, çalışılabilir hale gelmesi için biraz oda sıcaklığında bekletmen gerekir.

5. Glazür olmadan yapılabilir mi?
Cevap: Elbette, bazen acelem olduğunda ya da uğraşmak istemediğimde sade bırakıyorum. Glazür tadı için zorunlu değil ama daha güzel görünür ve zencefilli kurabiyeyi daha yumuşak tutar.

Besin Değerleri (yaklaşık)

Kaloriler? Panik yapma, bir günde iki tepsi yemiyorsun. Yaklaşık 25 g bir parçada 80-100 kcal var (şeker ve un nedeniyle). Enerjinin çoğu karbonhidratlardan (şeker ve un) gelir, yaklaşık %75, geri kalanı yağlardan (domuz yağı veya tereyağı), biraz da proteinlerden (yumurta sarısı ve biraz un). Glazürsüz versiyon istersen, parça başına yaklaşık 15-20 kcal azaltırsın. Tarif bir tatlıdır, "sağlıklı atıştırmalık" değil ama katkı maddesi yok ve evde yaparsan, içinde ne olduğunu tam olarak bilirsin. Doyuruculuğu yüksektir, çünkü yoğun ve zengindir - aynı anda çok fazla yiyemezsin.

Nasıl saklanır ve yeniden ısıtılır

Soğuduktan ve (gerekirse) glazürlendiğinde, metal bir kutuya veya kağıt bir torbaya koy. Sorunsuz bir şekilde 7-10 gün dayanır, bazen daha uzun, eğer nem girmezse. Buzdolabında saklama, sertleşir ve cazibesini kaybeder. Fazla yaptıysan ve kurumuşlarsa, kutuya bir dilim elma koy - bir gün sonra zencefilli kurabiye tekrar yumuşar. Yeniden ısıtma yapmıyorum, çünkü bu bir kek değil - ama gerçekten sıcak yemek istersen, mikrodalgada 30 saniye ısıt, daha yumuşak olur ama taze gibi olmaz. Glazür sıcaksa eriyebilir, bu yüzden en iyisi oda sıcaklığında bırakmaktır.

 Malzemeler: 3 yumurta sarısı, 200 g karamelize şeker, 100 ml ılık su ile eritilmiş, 200 ml süt, 200 g şeker, 3 çay kaşığı tarçın, 1 dolu yemek kaşığı (çay kaşığı değil) amonyum bikarbonat, 50 g iç yağı, ihtiyaç kadar un (yaklaşık 1 kg). Üzeri için: 3 yumurta akı, 250 g pudra şekeri, 2 paket vanilya şekeri, 1 çay kaşığı limon suyu.

 Etiketler:  zencefilli ekmek