Muzlu tart

İlk defa muzlarım biraz yumuşak oldu, onları daha uzun süre ateşte tutarsam karamelize olacağını düşündüm ama tam bir lapa yaptım. Şimdi onları başka bir şekilde yapıyorum, kendi elimle, acele etmeden ve her seferinde öyle bir tart çıkıyor ki bıçağı çıkarmaya fırsat kalmadan soğuyor ve yeniyor. Gerçek şu ki ağır tatlılardan pek hoşlanmam ama bu tatlıyı gerçekten canım istediği için yapıyorum, özel bir sebep olmadan. Sana nasıl yaptığımı ve nelerin işe yaradığını, nelerin yaramadığını anlatayım, çünkü bu konuda birkaç kez başım döndü.

Hızlı bilgiler: Tüm işin yaklaşık bir saat sürüyor, muzları tembellik edersen belki biraz daha fazla. 6-8 kişi için yeterli geliyor, evde ne kadar iştahlı olduğuna bağlı – biz beş kişiyiz ve asla bir parça kalmıyor. Zorluk? Bence "her şeyi tepsiye atmak"tan biraz daha fazla ama eğer karamel yaparken biraz sabırlı olursan ve tartı fırında unutmazsan hiç zorlanmazsın.

Malzemelere gelince, hamur veya şekerle başlamıyorum çünkü burada yıldız muz, tartışmasız. İyi olgunlaşmış, lekeli, dokunuşta yumuşak olanları almalısın – bunlar gerçekten tat verir. Yeşil veya sert muzlarla olmaz, çünkü tadı kötü kalır ve karamel ile iyi bağlanmaz.

- Muzlar: 5 büyük, iyi olgunlaşmış, yeşil veya kabuğu mükemmel olanlardan değil – neredeyse dayanılmaz bir durumda olmalı ama akmamalı. Uzunlamasına kesip, her yarısını tekrar ikiye bölüyorum ki tavada veya tartda taşırken dağılmasın.
- Esmer şeker: 100g, burada temel rolü var çünkü karamel sosunu yapıyor. Bazen büyük paket şeker de kullandım ama biraz nemli olanı daha iyi çıkıyor, beyaz şekerle değil.
- Margarin: 70g, eğer bir itirazın yoksa tereyağı ile de olur. Ben tereyağı ile denedim ve biraz farklı ama kötü değil. Başlangıçta margarin kullanıyordum çünkü her zaman buzdolabında vardı. Sosun kıvamını artırır ve karamelin çok hızlı yanmasını önler.
- Vanilya: İki paket (vanilya tozu, öz değil) için aroma. Eğer bakla varsa, birkaç tohum da ekleyebilirsin ama bu daha maliyetli. Vanilya bu tatlıyı tatlı seviyesine getiriyor, yoksa bir tür hamurda komposto gibi.
- Hamur: Bir tam yaprak, satın alınmış veya kendi yaptığın, fark etmez – ben uzun zamandır ev yapımı yapmıyorum, çünkü sabrım kalmadı ama eğer gücün yetiyorsa yumuşak hamur ile de olur.
- Rom özü: Birkaç damla, cimri olma ama şişeyi de dökme. Sonunda o eski pastane aromasını verir, bazıları sever, bazıları sevmez. Ben genelde bir tatlı kaşığı kadar koyuyorum.
İşte bunlar. Çok karmaşık değil.

Şimdi adım adım nasıl yaptığımı anlatayım, çünkü birçok kez hata yaptım:

1. Muzları kabuklarından ayırıyorum, uzunlamasına kesip her yarıyı tekrar kesiyorum, böylece tavada daha iyi duruyorlar. İnce dilimler kesmiyorum, çünkü kızartırken lapa oluyor ve tartın üzerine koyacak bir şey kalmıyor.
2. Kalın tabanlı bir tavada (teflon, dökme demir, yapışmayan her şey) esmer şekeri kısık ateşte koyuyorum. Onun üzerinde gözlerimi tutuyorum, başka bir şeyle ilgilenmiyorum çünkü eğer unutursam kül olur. Eritmeye başladığında, küp küp kesilmiş margarini ekliyorum, iyice karışsın diye. Eğer kenarda erimemiş şeker kalıyorsa panik yapma, o da eriyecek.
3. Bu kalın sos yapıldığında, vanilyayı serpiştirip karıştırıyorum. Şimdi muzları tavaya ekliyorum. Hepsini birden koymuyorum, üst üste gelmemeleri için dağıtıyorum. Ateşi çok kısık tutuyorum.
4. Muzları sos içinde yaklaşık 8-10 dakika bekletiyorum, daha fazla değil. Onları geniş bir spatula ile nazikçe çeviriyorum, kırılmasınlar diye. Sadece bir kez, en fazla iki kez, yoksa püre yaparsın. Sos kalın olmalı ama yapışkan olmamalı.
5. Muzlar soğurken, fırını 180 dereceye açıyorum ve hamuru oda sıcaklığına gelmesi için çıkarıyorum, açarken çatlamasın diye.
6. Hamur yaprağını tepsiye (yuvarlak veya dikdörtgen, boyut önemli değil, sadece çok küçük olmasın) yerleştiriyorum, kenarlarını iki parmak kadar yukarı kaldırıyorum.
7. Muzları dikkatlice hamurun üzerine koyuyorum, olabildiğince eşit yerleştiriyorum. Tüm karamel sosunu döküyorum, tavayı çevirip yapışan kalmasın diye.
8. Üzerine rom özünü damlatıyorum, doğrudan muzların üzerine değil, sosun her yerine, mümkün olduğunca.
9. Tepsiyi fırına yaklaşık 30 dakika koyuyorum ama 25 dakikada bakıyorum, çünkü fırınlara bağlı: benimki daha eski, bazı yerleri daha "canlı". Hamurun kabuk tutması gerekiyor, karamelin altın rengi olmamalı çünkü zaten şekerden kahverengi.
10. Tartı çıkarıyorum ve soğuması için iyice bekletiyorum, en az bir saat, böylece karamel bağlanır ve keserken her şey akmaz. Bir keresinde sıcak kesmiştim, dilimi yakma tehlikesiyle karşılaştım ve doğrudan tepsiden kaşıkla yedim, hiç hoş bir deneyim olmadı.

Bu işi neden yapıyorum? Öncelikle, pek de sofistike malzemeler gerektirmediği için ve muzların bozulmak üzere olduğunu görünce doğaçlama yapabiliyorum. Bu, aceleyle yapılacak bir tatlı türü, etkilemek istemediğinde ama karmaşık pastalar yapmak istemediğinde. Misafirlerimiz olduğunda veya aile günü olduğunda da yapıyorum çünkü her zaman birinin sıcak ve tatlı bir şeyler yemesi gerekir, fazla şeker olmadan. Çocuklar bunun dondurma ile "harika" gittiğini keşfettiler (onlar tatlı bir pizza gibi olduğunu söylüyorlar) ve diğer yetişkinler de rom ve karamel kombinasyonuna dayanamaz. Benim için mutfakta fazla zaman harcamamak hoşuma gidiyor, ayrıca bu tart, soğusa bile güzel kesiliyor ve ertesi gün de güzel kalıyor.

Şimdi, tavsiyeler ve alternatifler kısmı oldukça basit ve karmaşık değil:

Tavsiyeler:
- Muzları ateşte fazla tutma, yoksa hamur haline gelirler ve tatlı gibi görünmezler.
- Karameli yavaşça karıştır, yanmasın veya şeker tavaya yapışmasın.
- Tepsiyi fazla doldurma, eğer çok küçükse, pişerken karamel taşar. Sos için kenarlarda alan bırak.
- Eğer margarin yerine tereyağı kullanıyorsan, aynı şekilde pişmesine izin verme çünkü kolayca ayrılır.
- Tartı sıcakken kesme, yoksa dilimler çıkmaz, her şey akar.

Değiştirmeler:
- Margarinin yerine tereyağı kullanabilirsin, ama aromayı biraz değiştirir. Vegan versiyonu için hindistancevizi yağı da denedim ama aynı tat yok, sadece zorunda kalmadıkça.
- Yumuşak hamur kullanabilirsin ama farklı çıkar, daha yoğun. Yufka her şeyi yapıyor.
- Beyaz şeker? Tavsiye etmem ama başka bir şeyin yoksa olur, sadece o karamelize tadı olmaz.
- Glutensiz alerjin varsa, süpermarketlerde glutensiz yufka var. Denemedim ama işe yaradığını duydum.
- Şekersiz versiyon için tatlandırıcılar pek işe yaramaz çünkü karamelize olmaz, ama biri bana akçaağaç şurubu koyduğunu söyledi, ama ben denemedim.

Varyasyonlar:
- Üzerine ceviz veya fındık serpebilirsin, böylece kıtırlık kazandırır.
- Fırından çıkarken üzerine rendelenmiş çikolata ekleyebilirsin, farklı bir tat kazanır.
- Daha yoğun bir sos istiyorsan, sos karamelin içine biraz nişasta (bir tatlı kaşığı su içinde eritilmiş) ekleyebilirsin, muzları koymadan önce.

Servis fikirleri:
- En iyi vanilyalı dondurma veya krem şanti ile, oda sıcaklığında veya hafif sıcak olarak servis edilir.
- Aynı zamanda acı bir kahve veya siyah çay ile de iyi gider.
- Brunch tatlısı olarak harika bir seçimdir, eğer sabah misafirlerin varsa.
- Küçük tartlar yapabilirsin, tek porsiyonluk ama ben sabırsızım.

Sıkça sorulan sorular:

Eğer esmer şekerim yoksa ne yaparım?
Kötü değil, beyaz şeker kullanabilirsin ama esmer şekerin verdiği hafif melas tadı yok. Bu şekilde de olur, sadece aynı tadı bekleme.

Başka bir meyve ile yapabilir miyim?
Elma ile denedim ama aynı şekilde iyi değil. Armut daha iyi sonuç veriyor ama ince kesilmesi gerekiyor. Muzlar ise karamelde çok iyi duruyor ve daha uzun süre dayanıyor, dokusu tamamen farklı.

Tartı nasıl saklarım?
Buzdolabında iyice kaplanmış bir kapta saklayabilirsin. 2 güne kadar dayanır, ama nadiren kalıyor. Yeniden ısıtmak için en iyisi 5-6 dakika 160 derecede fırında, kağıt serilmiş bir tepside, kenarları kurumasın diye. Mikrodalgada sadece başka seçeneğin yoksa kullanabilirsin ama hamur kısmı biraz lastik gibi olur. Buzluğa koymanı tavsiye etmem, çünkü çözündüğünde tüm dokusunu kaybeder. Eğer tekrar kıtır olmasını istiyorsan, fırındaki ızgaraya doğrudan 2-3 dakika koyabilirsin, daha fazla değil.

İşte bu kadar, fazla karmaşık değil. Eğer karamelde sabırlı olursan ve muzları yüksek ateşte mahvetmezsen, tatlı bir tart çıkar, hem kahvaltıda hem tatlı olarak, ya da basitçe akşam arkadaşlarla atıştırmalık olarak.